languages

virtualtrener

Podział połączeń kości obejmuje dwie zasadnicze grupy...

Rodzaje połączeń kości

Podział połączeń kości obejmuje dwie zasadnicze grupy: połączenia ścisłe (synarthoses) i połączenia jamowe, czyli stawowe (articulatione). Do połączeń ścisłych zalicza się:

• więzozrosty,
• chrząstkozrosty,
• kościozrosty.

Więzozrost (syndesmosis), czyli włókniste połączenie kości (juncti fibrosa) występuje u człowieka jako:

• więzozrost włóknisty (syndesmosis fibrosa) - zawiera dużo włók klejodajnych (np. błona międzykostna przedramienia);
• więzozrost sprężysty (syndesmosis elastica) - elastyczny i rozciągliwy (np. więzadła żółte kręgosłupa).
• Więzozrosty włókniste i sprężyste zezwalają na ruchy obrotowe dc i liniowe do 2 mm;
• szew (sutura) - specyficzny rodzaj więzozrostu; występuje w obrębie czaszki. Wyróżnia się szwy proste (sutura piana), szwy łuskowate ( tura sqamosa), szwy piłowate (sutura serrata);
• wklinowanie (gomphosis) - sposób zamocowania zębów w zębodołs

Chrząstkozrost (synchondrosis) łączy dwie kości za pomocą warstwy chrząstki włóknistej (wyjątkiem jest połączenie pierwszego że z mostkiem, gdzie występuje chrząstka szklista). Przykładem takiego łączenia jest chrząstka spojenia łonowego lub krążki między kręgowe. kres ruchów w obrębie chrząstkozrostów jest minimalny.

Kościozrost (synostosis) powstaje z wiekiem przez kostnienie zozrostów lub chrząstkozrostów (czasem stawów). To połączenie wyklucza możliwości ruchowe (np. kość krzyżowa). Połączenia wolne, czyli stawy, umożliwiają swobodne ruchy dwu kości względem siebie. Określane są często jako połączenia maziowe (junct synouiales).
Stałymi elementami stawów są:

• powierzchnie stawowe (facies articulares) pokryte chrząstką szklistą, która zmniejsza tarcie, jest elastyczna i odporna na ścieranie;
• torebka stawowa (capsula articularis) ochraniająca staw. Zbudowana jest z zewnętrznej warstwy -błony włóknistej (membrana fibrosa) i warstwy wewnętrznej - błony maziowej (membrana synovialis). Błona włóknista często tworzy grube, mocne pasma łącznotkankowe, czyli więzadła. Błona maziowa wydziela maź i może wytwarzać kosmki, fałdy lub kaletki maziowe;
• jama stawowa (cauum articulare) -jest to szczelinowata przestrzeń wypełniona mazią. Wielkość jamy stawowej w różnych stawach waha się od kilku do kilkudziesięciu cm3

Oprócz wymienionych powyżej stałych składników stawu występują również niestałe, dodatkowe elementy, a mianowicie:

• więzadła stawowe (ligamenta articularia), które są zrośnięte z torebką stawową, bądź też biegną niezależnie od niej. Są to pasma tkanki łącznej włóknistej, łączące kości w stawie, wzmacniające staw i ograniczające ruchomość,
• obrąbki stawowe (labrum glenoidalia), czyli pierścienie zbudowane z chrząstki włóknistej. Powiększają powierzchnię panewki (np. w stawie ramiennym) i chronią powierzchnie stawowe przed uderzeniami,
• krążki stawowe (disci articulares) - są to twory włókniste, dzielące jamę stawową na dwa piętra,
• łąkotki stawowe (menisci articulares) - częściowo rozdzielają jamę stawową. Wyrównują źle dopasowane do siebie powierzchnie stawowe, pełnią rolę amortyzatorów i stanowią przesuwalne powierzchnie stawowe.

lista artykułów

góra strony